زيرا گرفتارى دنيا نعمت آخرت مىآورد و نعمت دنيا مصائب و گرفتارىها را در آخرت مىآورد . ابو الجارود گويد : امام باقر از پدرانش از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله روايت مىكند كه فرمود : مؤمن هر گاه مرتكب گناه شود به فقر و تهيدستى گرفتار مىگردد و اگر اين فقر و نادارى گناهان او را پاك نكرد مبتلا به بيمارى مىشود تا گناهانش پاك گردد و اگر پاك نگرديد گرفتار ظلم سلطان و حاكم مىشود . اگر اين هم گناهان او را از بين نبرد هنگام مرگ و بيرون شدن جانش از بدن گرفتارى و مشقت براى او پيش مىآيد ، و اين مصائب براى اين است كه وى با پاك شدن از گناهان در محضر خداوند قرار گيرد و گناهى نداشته باشد و بعد وارد بهشت گردد . امّا كافر و منافق در هنگام مرگ جانشان به آسانى بيرون مىگردد تا هنگامى كه در محضر عدل پروردگار حاضر مىشوند حسناتى در نامه اعمال آنها نباشد تا ادعائى بنمايند ، و بعد دستور مىرسد كه آنها را به طرف دوزخ هدايت كنيد . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمودند : هر چه ايمان بنده‌اى بيشتر گردد مصيبت و گرفتاريهاى او هم زياد مىگردد و زندگى بر او تنگ مىشود . 49 - منهال بن عمرو گويد : خدمت حضرت باقر عليه السّلام نشسته بودم كه مردى نزديك آن جناب آمد و سلام كرد و امام هم جواب او را دادند ، آن مرد پرسيد حال شما چگونه است ، فرمود : هنوز بر شما معلوم نشده كه حال ما چگونه مىباشد ، مثل ما در ميان اين امت مانند بنى اسرائيل است كه فرزندان آنها را سر مىبرند و زنان را به اسارت مىبردند . اكنون متوجه باشيد كه اين جماعت فرزندان ما را سر مىبرند و زنان ما را اسير مىكنند ، عرب‌ها خيال مىكنند كه بر عجم فضيلت دارند ، آنها گفتند : چرا شما بر ما فضيلت داريد گفتند محمد عرب مىباشد و او از ما هست آنها گفتند شما راست مىگوئيد قرشيان مىگويند چون محمد از ما هست پس ما هم بر ساير عرب‌ها برترى داريم گفتند شما به هم راست مىگوئيد .